Ինչու հրшժարվեցին կատարել Ջալալ Հարությունյшնի հրամանները, այնուհետև՝ ինչպես պայ թեցվեց Ջալալի ծառայողական մեքենան

Ալիս Սողոմոնյանը գրել է` «Կա րիճ Ռոբն ու դավա ճանները.

Թուրքերը մի նախագահ ունեին՝ Օզալան, նա հաճախ էր ասել.

«Հայերի հետ իզուր եք կռվում, սպասեք, նրանք իրենք-իրենց կո չնչացնեն»:

Մեր ազգի պատմության մութ կետերը չհիշեցնեմ, շատ ցավ ալի կլինի: Միայն Արցախյան վերջին պա տերազմը բավական էր, որ մենք հասկանայինք, թե ի՜նչ ահավոր ու սարս ափելի դավաճանություն եղավ: Այս վերջին մութ կետի ամենախիտ ստվերները հավաքական անուն ունեցան՝ ղարաբաղյան կլան: քոչարյան ռոբիկի, նույն իր՝ «կա րիճ ռոբի» ձևшվորած, փայփայած դավադիր խումբն է դա, որ ահավոր վատ զգաց, երբ Հայաստանում ժողովրդավարություն հաստատվեց, և Արցախում էլ մարդիկ մի քիչ ավելի ազատ սկսեցին շնչել: Ո՜նց թե, բա մարդ ակեր քոչարյան ռոբիկը կթողնե՞ր, որ երկիրն ապրի առանց սպա նությունների, առանց թալանի, առանց նենգության:

Արցախյան պատերազմի առաջին օրերին մեր ջահել, հերոս զինվորների կատարած սխրանքները մթագնեցին այդ «կարիճ ռոբի» հոգին, ու նա շտապեց Արցախ: Կարծում եք գնաց, որ օգնի՞: Կարծում եք գնաց, որ Հայաստանում թալանած իր միլիարդավոր դոլարներից բաժի՞ն հանի Արցախի օգնության ֆոնդին: Կամ էլ իր երկու տղայի՞ն տարավ, որ կռվող զինվորների կողքին լինեն… Ո՜չ, նա գնաց, որ հանկարծ հաղթանակ չլինի, ու այդ հաղթանակը հանկարծ չվերագրվի Արցախի ու Հայաստանի նոր ղեկավարներին: Գնաց ու դավա դրության սերմեր շաղ տվեց զինվորականների շրջանում: Եվ այդ զինվորական կոչվածները, որ իր համախոհներն էին, հրաժարվեցին կատարել հրաշալի զորական Ջալալ Հարությունյանի հրամանները՝ բացահայտ հայտարարելով, թե անձնական խնդիրներ ունեն: Արդյունքում հիշենք, թե ինչպես պայ թեցվեց Ջալալ Հարությունյանի ծառայողական մեքենան: Փառք Աստծո, որ այդ հայրենասեր հրամանատարը ողջ մնաց:

Ղարաբաղյան այդ անհայրենիք, դավաճան կլանը պայքարում էր մի քանի ուղղություններով: Այդ կլանի մեկ ուրիշ թևն էլ Հայաստանից ու համայն հայության կողմից ուղարկված օգնությունները սկսեց Ստեփանակերտում պահեստավորել ու… թաքցնել կռվող զինվորներից: Իրենց այդ ո՞ր «նեղ օրվա» համար էին պահում այդ սրիկաները: «կա րիճ ռոբը» Արցախում, իր նման նույնքան անհայրենիք ու դավ աճան նախկին նախագահներ բակոյի ու արկադիի հետ իր սուրճը խմեց, ազգակործան հրահանգները տվեց ու շատ արագ վերադարձավ Հայաստան, որ այստեղից կառավարի ղարաբաղյան կլանի հետագա դավադիր գործունեությունը

Նրա պետքը չէր, որ անհավասար կռվում ամեն օր հարյուրավոր ջահել զինվորներ էին նահատակվում – դա «կար իճ ռոբի» համար ի՞նչ էր իր նախագահության 10 տարիներին կատարած դաժան սպանությունների համեմատ: Այդ 10 տարիներին նա հասցրել էր թալանել ու վաճառել Հայաստանը, ար նաքամ անել մեր երկիրը, հասցրել էր լափել զինվորի սնունդն ու զենքը, հասցրել էր այն աստիճանի զզվացնել բնիկ հայերին, որ վերջիններս ապաստան որոնեն արտերկրներում: Եվ նա՝ այդ եսասեր թա լանչին, պիտի նեն գաբար պայքար մղի իր թալանածը պահելու համար

Եվ այս տա կանքը, այս ներքին թուրքը, որը «կարիճ ռոբ» է կոչվում, հասավ այն բանին, որ Հադրութը հանձնեն, Շուշիի անառիկ բերդը հանձնեն և Արցախի պարտությունը նենգաբար տոնեց որպես իր հաղթանակ: Տոնեց ու հայտարարեց, թե վերադառնում է քաղաքականություն: Ար յան ճանապարհով նախագահ դարձած ու ար յուն թափելուն սովոր ներքին այդ թուրքը հիմա էլ վերադարձ է փայփայում: Բայց այդ հանցագործը պիտի հասկանա վերջապես, որ Արցախյան կռ վի անմեղ նահա տակ ջահել, հերոս զինվորների հոգիները նրան դեռ շատ երկար պիտի տանջեն, իր երազին գալով՝ քունը պիտի խանգարեն, որովհետև այդ մար դակերն իրավունք չունի խաղաղ ապրելու: Հանց ագործին մշտապես պիտի մղձ ավանջի և վախի մեջ պահեն նահա տակների սուրբ հոգիներն ու որդե կորույս ծնորղների արդարացի՛անեծ քները

Աստված իմ, սրանց դեմն առնող լինելո՞ւ է, թե՞ դեռ անպա տիժ շարունակելու են քայքայել մեր երկիրը: Ղարաբաղյան կլան կոչվող այս թուն ավոր վար ակի դեմն առնող պիտի լինի՞ վերջապես, թե այս ներքին թշն ամիները շարունակելու են անարգել ու ազատ կատարել իրենց քայ քայիչ գործունեությունը:

Կարծում եմ, թեպետ ուշացած, բայց արդեն ժամանակն է մեր երկիրն ու մեր ժողովրդին ազատելու ներքին թշ նամիներից, որոնք թուրքից ավելի թուրք են: Անի ծվեք ու նզո վվեք դուք, ղարաբաղյան կլանի յուրաքանչյուր թուրք՝ ռոբ, բակո, արկադի, սեյրան, վիտոկ, մոսո… և էլի ու էլի ներքին տա կանքներ:

Ժողովուրդ ջան, մեր հույսն ու մեր լավատեսությունը չկորցնենք, ինչպես այն հարյուր հազարավոր զտարյուն հայերը, որոնց վստահության խոսքերն ենք կարդում և լսում ամենուրեք: Մեզ անհրաժեշտ է այս մի փորձությունն էլ պատվով հաղթահարել:
Վստահենք միմյանց, սատարենք իրար, համախմբվենք մեր ներկա կառավարության շուրջ:

Оставьте первый комментарий

Оставить комментарий

Ваш электронный адрес не будет опубликован.


*