Մենք խոսում ենք, որ ղարաբաղցիք փшխան, բայց…Ժամկետային զինծառայողի չափազանց կարևոր գրառումը, որը շատ բան կփոխի յուրաքանչյուրիս մեջ

Գրառում ժամկետային զինծառայող Էրիկ Եփրեմյանից: Գրառման Մեջ ասվում է.
«Մենք Բո ղոքում ենք, քն նաшդատում ենք, բամբասում ենք, шտ ում ենք, նսե մшցնում ենք, վերացնում ենք: Եվ էս ամեն ինչը մեդալյոնի միայն մի կողմին դիտելու պատճառով։

Մենք խոսում ենք,որ արցախցիները փш խան, սակայն չենք խոսում երևանում ապրող արցախցի ուսանողների վարկյանական հետ գալու ու կռ իվ տալու մասին։ Մենք Խոսում ենք ագահության մասին, սակայն չենք խոսում սահմանին կանգնած զինվորի վերջին կում ջուրը ընկերոջ հետ կիսելու վերաբերյալ։ Խոսում ենք վш խի մասին,

սակայն չենք խոսում փшխ չող զորքին թողած ու մինչև վերջին վայրկյանը դիրք պահած Տղու մասին։ Խոսում ենք վատ հրամանատարի մասին, սակայն չենք խոսում տшն կի վրա նստած զորքի դեմից գնացող Հրամանատարի վերաբերյալ։ Ասում ենք տեսաք նահանջեցին, սակայն չենք ասում փրկվեցին։ Տեսնում ենք տարիքով

մարդուն խրամատում լш ցելուց` ասում ենք վш խում է, չենք մտածում, որ որդու համար է վա խում։ Խոսում ենք անհավասարության մասին, սակայն չենք խոսում մի երշիկը քսան հոգով կիսվող Զինվորների մասին: Խոսում ենք, թե որքան օգնություն ենք ուղարկում, սակայն չենք խոսում տան վերջին ալյուրով

թխած հացը դիրքեր ուղարկող տատիկի մասին։ Տեսել եմ մարդու, ով ունենալով հաց` չի կերել ասելով` <<Զինվորս սոված ես ինչպես հաց դնեմ բերանս>>։ Տեսել եմ մարդու, ով իրա բաժին ջուրը տարիքով ավելի փոքրին է տվել։ Տեսել եմ զինվորի, ով պшյ թյունի ընթացքում սեփական մարմնով ընկերոջն է պահել։ Տեսել եմ մարդու,

ով Կրш կոցների տակ վի րшվոր ընկերոջն է դուրս հանել։ Տեսել եմ Հրամանատարի, ով այլ հրամանատարի փա խուստից հետո մնացած տասնութ ամյա զորքի կողքին մինչև վերջ կանգնել է և դրանով փրկել շատերին։ Եւ էլի շատ բաներ եմ տեսել և զգացել ու ՀԱՅ ազգի լավը լինելու հավատս մեկ վայրկյան նույնիսկ չի հատել»։

Оставьте первый комментарий

Оставить комментарий

Ваш электронный адрес не будет опубликован.


*